Hallo, ik ben Marcel

Elke dag een beetje beter worden zit al mijn hele leven in me. Het begon met schaken. Ik werd twee keer jeugdkampioen en speelde op jonge leeftijd al mee met de senioren. Schaken leerde me sturen in een situatie die je nooit helemaal kunt overzien: een doel kiezen, een plan maken, elke zet laten tellen en achteraf eerlijk terugkijken.

Buiten het schaakbord ging die zoektocht door. In 2004 las ik 50 succes klassiekers van Tom Butler-Bowdon, dat vijftig klassieke boeken over succes samenvat. Dat opende een deur die niet meer dicht is gegaan.

In de jaren daarna las en beluisterde ik meer dan honderd boeken over persoonlijke ontwikkeling. De vraag die ik steeds stelde: waarom is de een wel gelukkig en succesvol en de ander niet? Ik nam alles op als een spons, probeerde het uit in mijn eigen leven en hield over wat echt werkt.

Vijftien jaar werkte ik in de financiële sector, als kredietanalist en relatiemanager. In die jaren beoordeelde ik honderden bedrijven van dichtbij, van klein tot groot en van kerngezond tot diep in de problemen. Ik zat aan tafel bij ondernemers en managers precies op het moment dat het niet meer ging zoals het hoorde.

Juist bij de bedrijven die het moeilijk kregen keek ik mee hoe we ze weer gezond konden krijgen. Daar leerde ik iets wat in geen boek staat. Het ging bijna nooit mis omdat mensen te weinig deden. Het ging mis als er te laat grip kwam op de resultaten, als er te lang werd geloofd in mooie woorden en te laat werd bijgestuurd.

Een onderneming is een optelsom van heel veel kleine keuzes en die keuzes komen uiteindelijk terug in de cijfers. Ik leerde de cijfers lezen maar vooral de mensen erachter zien.

Sinds een jaar of vijf doe ik dit werk aan de andere kant van de tafel. Als projectmanager stap ik zelf een organisatie binnen om een nieuw project op te pakken of een vastgelopen project weer op gang te brengen. En ik help ondernemers en managers om zelf grip te krijgen en elke dag een beetje beter te worden.

Alles wat ik onderweg leerde, van het schaakbord tot de honderden bedrijven, bracht ik terug tot vier eenvoudige stappen: een helder doel, een gestructureerde aanpak, effectieve inspanning en meten en bijsturen. In het klein zijn het precies de dingen die op het schaakbord al werkten.

Diezelfde vier stappen pas ik nu ook toe op AI-projecten, waar veel bedrijven vastlopen. Niet door de techniek, maar door het gebrek aan een heldere aanpak. Ik help de kansen te pakken en de risico's in beeld te houden.

Thuis wil ik hetzelfde meegeven aan mijn kinderen. Niet omdat alles maakbaar is, want dat is het niet. Ik ben er juist steeds meer achter gekomen dat veel dingen gaan zoals ze gaan en dat je maar op een klein deel echt invloed hebt.

Maar op dat kleine deel kun je zorgvuldig zijn. Je kunt doelen stellen, aandacht geven aan je gewoontes, fouten maken en opnieuw proberen. En tegelijk leren accepteren wat je niet kunt veranderen. Dat is het evenwicht waar ik steeds opnieuw naar zoek.

Daarom pas ik deze vier stappen niet alleen toe op mijn werk, maar ook in mijn privéleven. Ik denk in zes pijlers en probeer op elk daarvan elke dag een klein beetje beter te worden.